donderdag 5 november 2015

Van koe tot keu 2/3 - 2de etappe.

De geoliede reus is gevloerd. De randlijsten komen later.

















De 2de etappe is het maken van een werkvlak met gootsteen.
Wat een goot-steen met een goot te maken heeft is mij niet duidelijk.
Mijn oma had een pomp-steen. Het water werd in de steen gepompt d.m.v. een handpomp die twee enorm lange 'gouden' armen had.
Thuis hadden wij een water-steen (waarin niét gewaterd mocht worden!).
Het water werd gepompt d.m.v. een klassieke handpomp, zo een pomp die je inmiddels in menig tuintje aantreft als tuinambiënte.



















In de winter werd het water uit de pomp afgelaten. Je mocht wel niet vergeten een ketel (vloeibaar!) water paraat te hebben om de pomp 'smorgens weer 'op te gieten'.
De pomp bedienen deed je best met ietwat takt en gevoel, zoniet kon het gebeuren dat het slot (nr.6) uit de buis sprong en zijn oorspronkelijke positie niet meer innam.
De watersteen was, je raadt het al, van steen.
Hoe mooi een goot/pomp/water'steen' ook mocht zijn, menig drinkglas moest er zijn leven laten.
Ik zal mij dus tevreden stellen met een minder fantasierijke roestvrijstalen 'steen', een afwasbak.

De voorhanden zijnde waterleidingen en -afvoerbuis moeten nog aangepast worden.
Na lang overleg of ik deze leidingen neongroen dan wel neongeel verf, of een combinatie van beide, heb ik besloten dit staaltje loodgietersvakmanschap (waarbij gelukkig geen lood meer te pas komt) aan het publieke oog te onttrekken.

















Een tweedehands afwasbak had ik ter beschikking, het aanrecht moest ik mij bezorgen. Tijdens mijn (ettelijke jaren geleden) eerste en enigste, niet-voor-herhaling-vatbaar, bezoek  aan de alom populaire zweedse meubelgigant kreeg ik bijna de kriese. Sindsdien geldt bij mij onvoorwaardelijk: Ik Koop Ergens Anders, of ik maak het zelf  (Dat Is sexY).

Bij het bouwen van een aan de zwaartekracht onderhevige structuur begin ik doorgaans met de basis.
De planken die niet goed genoeg waren voor de houten vloer kunnen wel goed dienen voor de sokkel en alle onzichtbare delen van het aanrecht.
Om het aanrecht zonder problemen te bouwen moet de sokkel perfect zijn.
Gelukkig beschikt een bricoleur over werktuig waarvan de antieke tot pre-industriële handwerker niet eens kon dromen.

















Nochtans bouwden deze vakmensen constructies met werktuigen waarvan wij nog slechts kunnen dromen of in één of ander museum bekijken. Wat zij wél hadden (en wij niet) was tijd en voornamelijk een traditie in het handwerk waardoor ze hun gereedschap konden aanpassen aan de uit te voeren werkzaamheden. Wij passen onze werkzaamheden aan het ons beschikbare 'Made in Germany/China' electro werktuig.
Toch ben ik blij over deze moderne technologie te kunnen beschikken. Zo heb ik de sokkel in een mum van tijd klaar gestoomd. De volledige afwerking moet wel nog een tijdje uitgesteld worden.

















Het zonovergoten herfstweer wil willens nillens gestoord worden door het zingend gezoem van een medogenloze kettingzaag .


8 opmerkingen:

  1. Zo warm, dat hout. Dat ziet er, eens te meer, prima uit. En yep, voldoende degelijk materiaal is, naast het nodige DIY-talent, je reinste zegen. Die twee hebben elkaar ontegensprekelijk nodig.
    Te onzent gewagen we eveneens van een watersteen, ook al is hij uit inox vervaardigd. In feite zou het dus correcter zijn om hem als waterinox te bestempelen.
    (En gootsteen valt wat mij betreft etymologisch te verklaren als: alles in die stenen bak liep naderhand naar de goot.)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Verdomd, nu moet ik nog een pomp kopen om het afwaswater in de goot te krijgen ;-)
    Sinds dit logje en jouw reactie dacht ik het volgende:
    - als 't giet loopt het water in de goot
    - Jef, ejje de patatten al afgegoten? Het water loopt in de riool (of in de gracht)
    Goot en (af)gieten dus.
    Een waterinox hadden ze bij ons in 't café :-) Kon dat ding stinken, zeg!


    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is duidelijk de werkvloer van een Vlaming, uitgeweken of niet, bij het karweien hoort een pint...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. A pint a day keeps the doctor away.
    Na gedane dagtaak probeer ik meerdere doctors te vermijden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is een waar project, maar er komt schot in!
    Gootstenen, waterstenen, pompstenen: ik ken alleen de eerste.
    En dan komt het aanrecht nog, ben benieuwd welke taalaspecten daarmee verbonden zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan bestaat er ook nog de 'poembak' :-)
      'Aanrecht' is voor mij tenzeerste ongebruikelijk.

      Verwijderen
  6. Pompsteen, woatersteen en gootsteen, ze werden bij ons thuis alle drie gebruikt. Mijn moeder beweerde dat dat het verschil was tussen Knoks, Westkapels en Blankenbergs. Ik kon mij alleen verwonderen over het feit dat enkele luttele kilometers verschil al een ander woord werd gebruikt voor hetzelfde object. Die keuken schiet toch wel op, ik ben al benieuwd naar het eindresultaat. Vooral wat er zal gebeuren met de osb plaat achter de euh afwasbak. Manlief wil namelijk osb gebruiken in de badkamer en ik zie niet goed hoe dat zal uitdraaien. Mijn keuken mag dan al twee jaar in gebruik zijn, maar we komen er precies niet toe om de roze muren eindelijk eens te schilderen en dat laatste rekje op te hangen. De werken waren hier dan ook niet zo groots, alleen een kwestie van water aansluitingen voorzien en kookkachel installeren. Dat heb je met losstaande keuken elementen van jawel IKEA, maar het moet gezegd worden, ze gaan al drie keukens mee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Taalgebruik kan inderdaad binnen enkele kilometers geweldig verschillen.
      Een emmer is bij mij een 'eemer' maar ik ken ook 'seule' (voor putwater) en een 'aker' (voor drinkwater).
      De osb platen dienen alleen als goedkope achtergrond om de buizen te bedekken en als drager voor aanzienlijker écht hout. 'k Denk dat dergelijke platen niet zeer geschikt zijn voor vochtige ruimtes.

      Verwijderen